Hoe het komt weet ik niet, maar de laatste jaren ontstaan er installaties met als bouwstenen mijn recyclewerk van verpakkingsmateriaal.
Het is een wisselwerking, eerst zijn er de ruimtelijke vormen, die vaak zo uit de natuur lijken te komen, om vervolgens mij te inspireren tot het maken van een samenhangend geheel. Vaak is dat onder invloed van een expositieruimte, thema of het werk van mede exposanten.

Voor Feest van de Geest 2024 liet ik mijn Pilala’s (plastic groeivormen, gemaakt rond het thema “Tussen hemel en aarde”) een gotische boog vormen.
Geïnspireerd door het oude gotische gewelf van de Maartenskerk te Doorn, het hing tot 5 meter hoog tussen dit gotische gewelf en het nieuwere deel van deze oude kerk. Waarbij de Pilala’s in kleur opliepen van aarde kleuren onderin tot de kleuren van de lucht bovenin, “Tussen hemel en aarde”.

Nu inspireert het werk van Annelieke en Karel Loman aan de wand in de kunstkelder mij om met mijn bestaande recycle werk een landschap te simuleren. Zo een idee moet natuurlijk even rijpen.

De overweging dat ik door van plastic afvalmateriaal kunstwerken te maken, ik dit materiaal eigenlijk op een voetstuk zet. Terwijl ik juist heel kritisch ben op onze kunststof - plastic verslaving, (alles gaat in plastic!) veranderde mijn idee. Een gestileerd landschap met plastic recycle sculpturen is geen landschap het is een Fata Morgana. Wij denken alleen maar dat het een landschap zou kunnen zijn, maar het is nep! 

We moeten echt onszelf niet voor de gek houden, onze ongebreidelde plastic verslaving moet op de schop.